Centralna Szkoła Podoficerska KOP


Korpus Ochrony Pogranicza był formacją elitarną. Nie trafiali do niego poborowi z "cywila", a jedynie żołnierze z jednostek WP po odbyciu podstawowego przeszkolenia. Podobnie oficerowie KOP mieli sa sobą naukę w szkołach oficerskich poszczególnych rodzajów broni. KOP sam szkolił jednak swoją kadrę podoficerską. W 1926 powstały Szkoły Podoficerów Zawodowych: Piechoty w Ostrogu i Kawalerii w Niewirkowie. Do tego powstały Szkoły Podoficerów Niezawodowych Piechoty w Mizoczu, Baranowiczach, Wilejce, Skale n/Zbroczem, Ludwikowie i Oklennikach oraz Ośrodki Wyszkolenia Pionierów w Hoszczy, Klecku, Budsławie, Mostach Wielkich, Dawidgródku i Wilnie. Całości obrazu szkolnictwa KOP dopełniała Szkoła Tresury Psów Meldunkowych w Klecku.

W 1928r. przystąpiono do reorganizacji struktury organizacyjnej, w tym szkół podoficerskich. 28 sierpnia 1928r. na bazie Szkół Podoficerów Niezawodowych z brygad KOP i Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty KOP w Ostrogu sformowany zostaje Batalion Szkolny KOP. Na miejsce jego postoju wyznaczono mury dawnej carskiej Twierdzy w Osowcu. Miał on szkolić zarówno podoficerów zawodowych jak i niezawodowych KOP. Pierwszym dowódcą Batalionu został mianowany mjr. Marian Porwit. Pierwsze kursy odbyły się od 27 sierpnia do 20 grudnia 1928 dla podoficerów niezawodowych i od 15 listopada 1928 do 3 maja 1929 dla podoficerów zawodowych. Wzięło w nich udział odpowiednio 98 i 58 żołnierzy KOP.

28 lutego 1930r. Batalion Szkolny zostaje przemianowany w Centralną Szkołę Podoficerską KOP. Miesiąc wcześniej mjr. Porwita na stanowisku zastąpił mjr. Bronisław Laliczyński. Kursy dla podoficerów zawodowych trwały 6 miesięcy. Zwyczajowo kończyły się uroczyście w święto narodowe 3 maja i święto narodowe 11 listopada, które było również świętem całego Korpusu.

Kolejnymi Komendantami Szkoły byli: ppłk. Józef Kalandyk od sierpnia 1935r. do grudnia 1938r. i ppłk. Tadeusz Tabaczyński od grudnia 1938r. do sierpnia 1939r.

W II Wojnę Światowa CSP KOP wkracza, jako 135 pułk piechoty, sformowany na bazie Szkoły 24 sierpnia 1939r. i dowodzony przez jej ostatniego Komendanta płk. Tadeusza Tabaczyńskiego. Zadaniem pułku jest ochrona kierunku z Prus Wschodnich. Działania te wykonuje do dnia 11 września 1939r. Następnie zgodnie z wytycznymi Naczelnego Wodza, wycofuje się na południe kraju, dalej kontynuując walkę. Szlak bojowy kończy pod Kockiem w składzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga.